ในยุคสมัยที่โลกช่างหมุนไว (ในความคิด) ฉันนั่งทอดถอนใจมองความทรงจำที่กำลังเลือนเหือดไปตามกฏของจักรวาล ซึ่งมักเร็วกว่ากฏของใจฉันเสมอ จึงคิดว่าอยากจัดการอะไรสักอย่าง แทนการนั่งเหม่อมองปล่อยให้ใจหายไปเรื่อยๆ
…ถ้าเช่นนั้นสร้างโลกจำลองสักใบมาเก็บวันคืนไว้ก่อนก็คงดี จึงเกิด Yesterdear ขึ้นมา เป็นพื้นที่ที่ใช้โอบกอดรักษาชิ้นส่วนของวันวานอันงดงาม เป็นที่รัก เป็นดวงใจ และเป็นอะไรที่ไม่อาจย้อนคืนมาได้อีก
Yesterdear, วันวานที่รัก
